Kunnen mensen met dementie de Passies van Bach zingen? Die vraag hebben we inmiddels beantwoord met een volmondig ‘ja’. Maar wat als we die vraag nu eens omdraaien: zit er ook muziek in Alzheimer?

Bij het samenstellen van onze nieuwe programma’s (zie ons vorige bericht hierover) varen we niet alleen op ons creatief brein, maar doen wij ook onderzoek. En dan kom je soms heel geestige dingen tegen. Zoals een onderzoek van het Massachusetts Institute of Technology (MIT). Daarin hebben onderzoekers de moleculaire structuur van eiwitten omgezet in muziek. Omgekeerd componeerden ze ook nieuwe muziek en vertaalden die om zo nieuwe eiwitstructuren te ontdekken. Dit doen zij om de complexe functies van eiwitten en aminozuren te onderzoeken, want onderzoekers kunnen nog niet goed voorspellen welke eiwitfuncties bij welke aminozuurstructuur hoort. ‘Ze hebben een eigen taal die we niet verstaan’, zegt onderzoeker Mark Buehler.

Die taal hebben de onderzoekers dus vertaald naar muziek, door aminozuren in tonen te veranderen en verschillende structuren weer te geven als bepaalde ritmes, volumes of toonduur. Mensen zijn goed in het herkennen van complexe patronen in muziek. Door naar eiwitstructuren te luisteren hopen ze nieuwe inzichten te krijgen in de samenhang tussen de structuren en de eigenschappen. Een van de eiwitten die het MIT op muziek heeft gezet is Amyloid, een eiwit dat betrokken is bij de ziekte van Alzheimer. En dat klinkt zo: